Είναι ο Βάιος στη σχολή (Μαθηματικό Α.Π.Θ.) και παρακολουθεί Διαφορικό Ι. Σε μια στιγμή πετάει ο καθηγητής κος. Υπερμαθηματικίδης το εξής “όριο”…
(οι ρίζες συνεχίζουν επ’ άπειρον)
και λέει ψαρωτικά:
-“Πολλές φορές τα όρια βγαίνουν πολύ περίεργοι και ασυνήθηστοι αριθμοί, όχι ιδιαίτερα γνωστοί.”
σκέφτετε λίγο ο Βάιος και του λέει:
-“Μα τι λέτε, αυτός ο αριθμός είναι πασίγνωστος απ’ την αρχαιότητα…”
Με το που το ακούει αυτό ο καθηγητής αρχίζει να του τι λέει… ποιος είσαι εσύ που θα μιλήσεις σε εμένα, δε ξέρεις τι σου γίνεται κλπ….
Ποιος απ’ τους δυο έχει δίκιο; (εντάξει προφανώς δε θα βαζα γρίφο που να έχει δίκιο ο καθηγητής, αλλά γιατί έχει δίκιο ο Βάιος…;;;)
Έχουμε δύο δοχεία 10 λίτρων – το πρώτο μισογεμάτο κρασί και το δεύτερο μισογεμάτο νερό. Παίρνουμε ένα μικρό καραφάκι, το γεμίζουμε τέρμα νερό και το αδειάζουμε στο δοχείο με το κρασί (είμαστε λίγο χαζοί τι να κάνουμε…). Έπειτα αφού το έχουμε ανακατέψει καλά το νερωμένο κρασί, το μετανιώνουμε. Παίρνουμε λοιπόν πάλι το καραφάκι το γεμίζουμε μέχρι τέρμα νερωμένο κρασί και το ξαναδειάζουμε στο δοχείο με το νερό…. Τι είναι τώρα περισσότερο, το κρασί του πρώτου δοχείου ή το νερό του δεύτερου;
Ο Μήτσος αποφάσισε μια μέρα να αφήσει την πόλη, να πάρει τα βουνά και να γίνει κτηνοτρόφος. Βρήκε ένα οικοπεδάκι σε ένα χωριό, έχτισε μια φάρμα και πήγε στον ντόπιο ζωέμπορα να αγοράσει ζώα…